چطور حسینی شویم

یکی از عواملی که ما را به خدا نزدیک می‌کند براساس زیارت عاشورا، تولی و تبری است و سریع‌ترین راه در این زمینه موضوع امام حسین (ع) است که هرکس می‌خواهد در دنیا آبرو کسب کند، راهش ایشان است.

 

برای همین است که از روز اول خلقت حضرت آدم (ع) تا بقیه انبیاء بر مصائب سیدالشهدا گریه می‌کنند، نه در مصائب امیرالمومنین یا حضرت زهرا (س)؛ زیرا «عِنْدَکَ وَجِیهاً بِالْحُسَینِ عَلَیهِ‌السَّلام» این کاری است که خداوند انجام داده است. در شب‌های جمعه براساس صحیح‌ترین روایاتٰ ارواح تمام انبیاء به کربلا می‌آیند، در حالی که می‌توانند خدمت امام حسین (ع) در برزخ برسند، اما این زیارت مهم است.

 

حجت الاسلام علوی در سخنانی درباره حسینی شدن گفتند: امیرالمومنین در نامه‌ای می‌فرماید: «فَإِنَّ هذا الدِّینَ قَدْ کانَ أَسِیراً فِی أَیدِی الْأَشْرَارِ؛ دین در دستان اشرار اسیر شده است و با دین بازی می‌کنند». این اشرار با دین چه کردند؟ ۶ اتفاق در دین ایجاد کردند. اول در کتاب خدا دست بردند. دوم قضا و قدر خدا را تکذیب کردند و ایمان نداشتند سرنوشت را خدا می‌نویسد. از روی قدرت شخصی و استبدادی برمردم حکومت کردند و با حکومتشان به افراد پست و نالایق عزت دادند و افراد شایسته را خانه‌نشین کردند. چهارم اینکه تمام حرام‌های خدا را حلال کردند. پنجم حرمت خاندان پیامبر (ص) را نگه نداشتند. همه این هتک حرمت از سقیفه شروع شد. اگر آنجا خانه رسول خدا را آتش نمی‌زدند در روز عاشورا خیمه امام حسین (ع) را هم آتش نمی‌زدند. در نهایت سنت رسول خدا را کنار گذاشتند.

 

این مسئله در دوران بنی امیه به اوج رسید. امیرالمومنین به یکی از کارگزاران خود می‌نویسد: «معاویه مثل شیطان رانده شده است. از هر سوی به تو حمله می‌کند. برحذر باش از معاویه.»

۱۴ خصلت است که امیرالمومنین درباره معاویه ذکر کرده است و با این اوصاف او را می‌خواند: ستگر و جبار، مسلمان نما و کفر باطن، مبارز و جنگجو در برابر حقیقت، دشمن پیامبر و قرآن، بدعت گذار، باند باز و مکتب باز، ارازل و اوباش را مسلط کردن، برده دنیا بودن، دین فروشی، تربیت کننده افراد فاسق و دزد، شراب خوار تازیانه خورده، فکر و اندیشه‌اش گسترش فسق و فجور برروی زمین، عدم تمایل به حق گویی. این نامه ۱۴ خصلت معاویه را بیان می‌کند که دین در دست اوست.

 

شرارت از سقیفه شروع شد، به بنی امیه رسید و در اوج خود به یزید رسید. امام حسین (ع) فرمود: مثل من با مثل یزید بیعت نمی‌کند. فاتحه اسلام را بخوانید که زمام‌دارش یزید باشد. آن دوران اوج اسارت دین در دست اشرار بود.

 

امام حسین (ع) سر از بدنش جدا نشد که ما همینجوری باشیم بلکه باید سنت را از بدعت تشخیص بدهیم که دین‌شناسی می‌خواهد و دین‌داری یعنی عمل به دین داشته باشیم. 

بیشتر بخوانید : ماجرا‌هایی از کربلا که سئوال برانگیز است

دو مولفه به ما دادند که کار را در دین‌داری راحت می‌کند اول گریه بر امام حسین (ع) و دوم زیارت امام حسین (ع). ما در گریه بر ایشان و زیارت، می‌خواهیم که دین شناس شویم و در دین‌داری ثابت قدم شویم

 

منبع: خبرگزاری تسنیم