مستندسازی کران تاریخی مسجد روستای کندوان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز آذربایجان شرقی، وحید نواداد گفت: این طرح با هدف گذار از روش‌های سنتی به مستندنگاری هوشمند و ایجاد مدل‌های دقیق هندسی برای صیانت از بافت صخره‌ای منطقه با بهره‌گیری از فناوری اسکنر لیزری سه‌بعدی در حال اجرا است.

وی اظهار کرد: عملیات مستندسازی دیجیتال در پایگاه ملی میراثی کندوان با تمرکز بر مسجد تاریخی این روستا کلید خورده است تا داده‌های خامی که پیش از این به روش دستی و با ضریب خطای بالا ثبت می‌شد، اکنون با دقت اسکنر‌های لیزری به فایل‌های مرجع مهندسی تبدیل شود.

نواداد افزود: این مستندسازی که با همکاری دانشگاه هنر اسلامی تبریز دنبال می‌شود، دقت در شناسایی زوایای پنهان معماری صخره‌ای را به سطح استاندارد‌های جهانی می‌رساند.

معاون میراث‌فرهنگی مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری آذربایجان‌ شرقی  با بیان اینکه ثبت جزئیات هندسی در بنا‌های صخره‌ای از حساسیت بالایی برخوردار است افزود: برخلاف شیوه‌های پیشین، فناوری اسکن لیزری امکان ثبت دقیق‌ترین زوایا و پیچیدگی‌های معماری صخره‌ای را فراهم می‌کند که این داده‌ها پایه اصلی مطالعات مرمتی و بازسازی‌های احتمالی در آینده خواهند بود.

وی ایجاد دوقلوی دیجیتال از بنا‌های تاریخی را یکی از اهداف راهبردی این پروژه دانست و اظهار کرد: داشتن یک نسخه دیجیتال دقیق از مسجد کندوان، مرجعی خلل‌ناپذیر برای پایش مداوم آسیب‌ها و تحلیل رفتار سازه‌ای بنا در گذر زمان است که ریسک‌های ناشی از فرسایش و عوامل محیطی را به حداقل می‌رساند.

نواداد به لزوم آمادگی در برابر چالش‌های محیطی اشاره کرد و گفت: مستندنگاری دقیق به این شیوه، ابزاری حیاتی برای مدیریت بحران در بافت‌های تاریخی است و داشتن نقشه‌های سه‌بعدی، پیش‌شرط هرگونه مداخله علمی در زمان بروز حوادث غیرمترقبه یا فرسایش‌های شدید ناشی از عوامل جوی و طبیعی در روستای صخره‌ای کندوان محسوب می‌شود.

روستای صخره‌ای کندوان با قدمت بیش از هفت هزار سال در میان دره‌ای باصفا و کنار رودخانه پرآبی به همین نام واقع شده و ظرفیت‌های فراوانی برای بازدید گردشگران داخلی و خارجی دارد؛ کندوان جزو یکی از سه روستای شگفت انگیز جهان است که فقط ۲ نمونه از آن در آمریکای شمالی و کاپادوکیا ترکیه وجود دارد.

روستای صخره‌ای کندوان دارای ۲ مسجد صخره‌ای، سه آسیاب آبی، مدرسه و یک حمام صخره‌ای است و کران‌های مسجد جزء بزرگ‌ترین کران‌های روستا به شمار می‌روند؛ به دلیل شکل مخروطی خاص، اغلب کران‌های دارای طبقات مختلف، از داخل با یکدیگر ارتباط ندارند، کران‌ها عموما دارای ۲ طبقه بوده و در بعضی موارد سه و حتی چهار طبقه نیز در آنها ایجاد کرده‌اند.