سرانه تولید ۶۰۰ تا ۷۰۰ گرم زباله در ایران از مرزهای میانگین جهانی عبور کرده است. سالانه ۲۱ میلیون تن پسماند در ایران تولید میشود که فقط ۷ درصد آن به چرخه بازیافت بازمیگردد و بقیه، زمینها را با انباشت پسماند در محلهای دفن، آلوده میکند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، پسماندهای حجیم ( پلاستیک و شیشه و فلز و ... ) ، ۶۴ درصد از ظرفیت مخازن شهری را اشغال میکنند و هزینههای سنگین حملونقل را تحمیل میکنند. با این حال، تفکیک از مبدأ میتواند با کاهش ۴۰ درصدی هزینههای عملیاتی، ثروت را به جای دفن شدن، به اقتصاد خانوار بازگرداند؛ چرا که با هر بار اختلاط زبالهها، خانوارها مبالغی بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان را به جای سود، دور میریزند.
در حالی که شهروندان از این چرخه اقتصادی محروم ماندهاند، شبکههای غیرمجاز با جمعآوری پسماندهای آلوده، سودهای کلانی را از این بازار پنهان به جیب میزنند. این جریان مالیِ عظیم که تراکنشهای آن تا ۲۰۰ هزار میلیارد تومان برآورد میشود، مانعی در برابر اجرای درستِ مدیریت پسماند ایجاد کرده است.
قانون برنامه هفتم پیشرفت، تفکیک از مبدأ را از یک پیشنهاد به یک تکلیف قانونی تبدیل میکند. اکنون زمان آن است که با اجرای دقیق این قانون، سهم بازیافت از مسیر قانونمداری به سمت هدف ۳۰ درصدی حرکت کند تا فرصتهای اقتصادیِ شهر، در میان زبالههای مخلوط بلعیده نشود.
گزارش حسین قطنی باف