افزایش فشار بر صنعت نساجی با قطعی برق
رئیس هیئت مدیره انجمن صنایع نساجی ایران گفت: قطعی برق مشمول صنعت نساجی نیز شده است و به دلیل زنجیرهای بودن تولید در برخی واحدها، قطعی برق حتی برای چند ساعت میتواند روند تولید را مختل کند.
به گزارش خبرنگار تحریریه صنعت و معدن
خبرگزاری صدا و سیما؛ مجید دستمالچیان با انتقاد از اولویت دادن به قطع برق صنایع نسبت به بخش خانگی افزود: به نظر من این موضوع نیازمند بازنگری است؛ زیرا تولید در شرایط فعلی نیز با ظرفیت کامل انجام نمیشود و قطعی برق علاوه بر کاهش تولید، خسارت ایجاد میکند و هزینهها را افزایش میدهد. حفظ شغل بسیار مهمتر است و اگر شغل داشته باشیم، حتی اگر ساعتی در خانه برق نداشته باشیم، بهتر از بیکار بودن و داشتن برق است.
دستمالچیان درباره آسیبهای جنگ به صنعت نساجی نیز گفت: صنعت نساجی آسیب مستقیمی نداشته، اما پتروشیمیها که از صنایع تأمینکننده مواد اولیه بسیاری از صنایع هستند، آسیب دیدند و صنعت نساجی نیز به دلیل وابستگی زیاد به صنایع پتروشیمی، از این شرایط متأثر شده است.
رئیس هیئت مدیره انجمن صنایع نساجی ایران با اشاره به تابآوری این صنعت افزود: صنعت نساجی دورههای خوب و طلایی داشته و همچنان به فعالیت خود ادامه میدهد، اما واردات و قاچاق پوشاک از بزرگترین آسیبها و آفتهای این صنعت بوده و هنوز نتوانستهایم به دلایل مختلف جلوی آن را بگیریم.
وی ادامه داد: صنعتگران باقیمانده در این حوزه، صنعتگران استخوانداری هستند که توانستهاند در شرایط سخت دوام بیاورند و پابرجا بمانند. حدود ۱۳ درصد اشتغال کشور به صنعت نساجی مربوط است و به نظر من شاید از صنایعی باشیم که در این مدت کمترین تعدیل نیروی کار را داشتهاند؛ حتی اگر واحدها با ظرفیت کمتر فعالیت کنند، اشتغال خود را حفظ کردهاند.
دستمالچیان گفت: ارزش افزوده صنعت نساجی مبتنی بر نیروی کار است، در حالی که در برخی صنایع دیگر، ارزش افزوده بیشتر مبتنی بر انرژی است. یکی از حسنهای بزرگ صنعت نساجی، جامعه اشتغال بسیار گسترده آن و ایجاد ارزش بر مبنای نیروی کار است.
وی همچنین درباره هزینههای سربار در قبوض برق گفت: یکی از موضوعاتی که بسیاری از واحدها با آن درگیر هستند، افزایش هزینههای برق است. در همین ایام جنگ نیز بخشنامههای متعددی برای افزایش نرخ داشتیم، در حالی که در این شرایط نباید بار اضافی به واحدهای تولیدی تحمیل شود تا بتوانند روند تولید خود را حفظ کنند.
رئیس هیئت مدیره انجمن صنایع نساجی ایران افزود: در قبض برق علاوه بر بهای مصرفی، موارد دیگری مانند هزینه سوخت نیروگاه، هزینه ترانس و عوارض اضافه میشود که در عمل قیمت تمامشده برق و هزینه تولید را برای تولیدکننده افزایش میدهد.
دستمالچیان درباره حمایت بانکها و بیمهها از واحدهای تولیدی گفت: واقعیت این است که سرمایه در گردش بسیار زیادی نیاز داریم و برای حفظ شرایط موجود، واحدهای تولیدی به تأمین سرمایه در گردش نیاز دارند. با توجه به افزایش اعداد و ارقام، سقف تسهیلات و سقف اختیار مدیران بانکی، بهویژه در شهرستانها، دیگر متناسب با نیاز واحدهای تولیدی نیست.
وی با اشاره به محدود بودن اختیار مدیران بانکها در شهرستانها افزود: برای مثال یک مدیر بانک در یزد، حدود ۱۰ میلیارد تومان اختیار دارد؛ در حالی که این رقم امروز حتی ممکن است به اندازه قیمت یک ماشین مواد اولیه باشد.
رئیس هیئت مدیره انجمن صنایع نساجی ایران با انتقاد از تمرکز بانکها بر معدل موجودی حساب گفت: به نظر من این یک اشتباه بزرگ است. اگر بانکها به جای معدل موجودی، انضباط مالی را ملاک قرار دهند، میتوانند در شرایط فعلی به واحدهایی که از انضباط مالی برخوردارند کمک کنند.
دستمالچیان افزود: تولیدکننده امروز ممکن است اولویت خود را بر تأمین مواد اولیه و داشتن موجودی مناسب در انبار بگذارد، نه افزایش موجودی حساب. اینکه یک شرکت هم موجودی مواد اولیه بسیار خوبی داشته باشد و هم معدل حساب بالایی حفظ کند، کار سختی است. بانکها باید ببینند یک شرکت واقعاً از انضباط مالی و توانایی مالی برخوردار است و در این شرایط برای حفظ مواد اولیه به آن کمک کنند.
وی همچنین بر اهمیت زمان در پرداخت تسهیلات تأکید کرد و گفت: امروز اگر برای دریافت تسهیلات اقدام کنید، ممکن است چهار یا پنج ماه زمان ببرد تا تسهیلات را دریافت کنید؛ در حالی که در این مدت ممکن است قیمت مواد اولیه یا نرخ ارز تغییر کند و حتی دریافت تسهیلات دیگر توجیه اقتصادی نداشته باشد؛ بنابراین بحث زمان نیز در کنار تأمین مالی باید مورد توجه قرار گیرد.
دستمالچیان درباره اقدامات انجمن صنایع نساجی برای حل مشکلات این صنعت گفت: این مشکلات چند سال است وجود دارد و از ابتدا نیز گفته شده که شرایط هر سال سختتر خواهد شد. به دلیل گستردگی و پراکندگی صنعت نساجی، انجمن نتوانسته اقدامات گستردهای انجام دهد و بیشتر در زمینه مشاوره یا تعامل با گروههای واردکننده و خرید گروهی فعالیتهایی صورت گرفته است.
وی همچنین درباره استفاده از ژنراتور نیز گفت: بسیاری از واحدها، ژنراتور خریداری کردهاند، اما با قیمت جدید سوخت، تولید برق با ژنراتور نیز دیگر توجیه اقتصادی ندارد و باعث میشود محصول تولیدی آنها قابل رقابت نباشد.
رئیس هیئت انجمن صنایع نساجی ایران در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر اهمیت صادرات گفت: یکی از علامت سؤالهای بزرگ کشور این است که امروز بیش از هر زمان دیگری به ارز نیاز داریم و همه میدانیم منابع ارزی محدود است، اما روزبهروز قوانین صادرات را سختتر میکنیم. اگر با کمبود منابع ارزی مواجهیم، چرا به جای حمایت از صادرات، شرایطی ایجاد میکنیم که صادرکننده عملاً به سمت صادرات نرود؟
دستمالچیان افزود: همه میدانیم کشور تحریم است و روابط بانکی و نقلوانتقال پول آسان نیست، اما در شرایطی که صادرکنندگان همین مشکلات را تحمل میکنند، تغییر مداوم قوانین و سختتر شدن شرایط جای سؤال دارد.
وی با انتقاد از نحوه بازگشت ارز صادراتی گفت: امروز بانکها ارز را با نرخ حدود ۱۵۸ هزار تومان خریداری میکنند، در حالی که صادرکننده ممکن است کالای خود را با دلار حدود ۱۸۷ هزار تومان تولید و عرضه کند. آیا منطقی است کالای ایرانی با دلار ۱۸۷ هزار تومان فروخته شود و ارز آن با نرخ حدود ۱۵۸ هزار تومان برگردد؟ کدام آدم عاقلی حاضر به چنین کاری است؟ با این حال، برخی صادرکنندگان ما همچنان این کار را انجام میدهند.
دستمالچیان با اشاره به ضرورت حمایت دولت از صادرکنندگان گفت: اگر امروز بخواهیم از صادرات حمایت کنیم، دولت باید هزینههای حمایت را در بخشهای مختلف بسنجد و ببیند چه اتفاقی میافتد؛ آیا با این حمایت، افراد بیشتری به صادرات ترغیب میشوند یا خیر.
وی همچنین ناهماهنگی میان دستگاههای دولتی را یکی دیگر از مشکلات دانست و گفت: دستگاههای مختلف، سیاستها و متولیان متفاوتی دارند. برای مثال سازمان توسعه تجارت حداقل رفع تعهد ارزی را ۶۰ درصد اعلام میکند و برای کمتر از آن، محدودیتهایی مانند تعلیق کارت بازرگانی در نظر گرفته میشود، در حالی که بانک مرکزی ممکن است درباره واحدهایی که کمتر از ۹۰ درصد رفع تعهد کردهاند، به تعزیرات نامه بزند.
رئیس هیئت مدیره انجمن صنایع نساجی ایران ادامه داد: این ناهماهنگی باعث سردرگمی تولیدکننده و صادرکننده میشود. گاهی تولیدکننده به دلیل عدم رفع تعهد ارزی به تعزیرات معرفی میشود، در حالی که رقم مورد اختلاف ممکن است ۲۰ هزار دلار باشد و به او یک هفته فرصت میدهند رفع تعهد کند؛ اما ممکن است این تعهد مربوط به سالهای قبل باشد و اساساً امکان رفع آن وجود نداشته باشد.
دستمالچیان گفت: حتی مواردی وجود دارد که تولیدکننده برای مبالغی مانند ۱۰ هزار یا ۵ هزار دلار با مشکل مواجه شده، در سامانه نیز امکان رفع تعهد برای آن وجود ندارد و در نهایت با پرونده تعزیراتی و جریمه مواجه میشود. این وضعیت واقعاً نیازمند اصلاح است.
وی در پایان تأکید کرد: صادرات برای کشور ما بسیار مهم است نباید روند صادرات را در داخل کشور نیز کندتر کنیم. رسانهها باید این موضوع را بهعنوان یک مسئله مهم دنبال کنند تا موانع موجود بر سر راه صادرات و تولیدکنندگان برطرف شود.