رهاسازی آب سد قلعه‌چای به سمت دریاچه ارومیه

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز آذربایجان شرقی، یوسف غفارزاده اظهار کرد: این اقدام در چارچوب برنامه‌های مدیریت منابع آب و تقویت ورودی‌های دریاچه ارومیه انجام شده است.

وی با اشاره به شرایط مناسب بارندگی و افزایش آورد رودخانه قلعه‌چای اظهار کرد: بارش‌های اخیر این امکان را فراهم کرده تا بخشی از ذخیره سد به‌صورت هدفمند برای کمک به دریاچه ارومیه رهاسازی شود، بدون آنکه خللی در تأمین آب شرب، کشاورزی و صنعت شهرستان عجب‌شیر ایجاد شود.

وی با تأکید بر نقش مدیریت همزمان تأمین نیاز‌ها و ملاحظات زیست‌محیطی افزود: در شرایط فعلی، بهره‌برداری از منابع آب باید به‌گونه‌ای باشد که هم نیاز‌های مصرفی تأمین شود و هم روند احیای دریاچه تقویت شود.

مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان‌ شرقی همچنین از همراهی کشاورزان منطقه قدردانی کرد و گفت: همکاری بهره‌برداران در مدیریت مصرف، نقش مهمی در اثربخشی این‌گونه اقدامات و بهبود شرایط منابع آبی دارد.

غفارزاده ادامه داد: رهاسازی آب از سد قلعه‌چای، بخشی از برنامه‌های مستمر برای تقویت جریان‌های ورودی به دریاچه ارومیه و بهبود شرایط آبی منطقه محسوب می‌شود.

وی همچنین با اشاره به بهبود وضعیت آبی دریاچه ارومیه نسبت به سال گذشته اظهار کرد: تراز دریاچه ارومیه در هفتم فروردین ۱۴۰۵ معادل ۱۲۷۰٫۴۵ متر است که نسبت به سال قبل در این موقع روند افزایشی نشان می‌دهد. این مقدار تراز آب دریاچه ارومیه نسبت به سال گذشته حدود ۷۹ سانتی افزایش یافته است.

 دریاچه ارومیه میان ۲ استان آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی قرار گرفته است. مساحت این دریاچه در سال ۱۳۷۷ در حدود ۶ هزار کیلومتر مربع بود که در ردیف بیست و پنجمین دریاچه بزرگ دنیا از نظر مساحت قرار می‌گرفت. دریاچه ارومیه در سال ۱۳۷۴ بیشترین حجم آب به میزان ۳۲ میلیارد متر مکعب آب داشته است.

این دریاچه به عنوان بزرگ‌ترین دریاچهٔ داخلی ایران، بزرگ‌ترین دریاچهٔ آب شور در غرب آسیا و ششمین دریاچهٔ بزرگ آب شور دنیا شناخته شده است.

بخش بزرگی از آب این دریاچه از رودخانه‌های زرینه‌رود، سیمینه‌رود، تلخه رود، گدار چای، باراندوزچای، شهرچای، نازلی چای، زولاچای و قلعه چای تغذیه می‌شده است.

کارشناسان مهمترین دلایل وضعیت بحرانی این دریاچه را ساخت و بهره‌برداری بی‌رویه از بیش از ۹۰ سد در حوضهٔ آبریز، برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی، کشاورزی ناپایدار و انتقال منابع آب بدون ارزیابی زیست‌محیطی، همراه با کاهش بارش و افزایش تبخیر در اثر تغییرات اقلیمی عنوان می‌کنند.